Tabii Olduğu Nasıl Yazılır?
Kayseri’de yaşıyorum, 25 yaşındayım ve yıllardır bir günlük tutuyorum. Hayatımı yazıya dökmek, duygularımı anlamlandırmak ve her günün içinde bir anlam bulmak, bana hep huzur vermiştir. Bugün, size bir şey anlatmak istiyorum. “Tabii olduğu nasıl yazılır?” sorusu bir yazım hatasından ya da dil bilgisi sorusundan çok daha fazlası benim için. Çünkü bu, kelimelerle ilişkimin nasıl bir anlam kazandığının, kendi duygusal yolculuğumun bir parçası haline geldi.
Bir akşam, kitapçıda gezdiğim sırada eski bir defter buldum. Üzerinde hiç yazı olmayan, bembeyaz bir kapak, ama arkasında derin, gizli bir anlam vardı. Satın aldım, eve geldiğimde ise yazmaya başladım. O an, “Tabii olduğu nasıl yazılır?” sorusu kafamda dönmeye başladı. Bu sorunun tek bir cevabı yoktu ama beni duygusal bir yolculuğa çıkartacak bir anlam taşıdığı kesin.
Duygularımın İçine Daldığım O An
O eski defteri alıp eve gelirken, Kayseri’nin sokaklarını hüzünle adımlıyordum. Akşamüstü güneşi, daracık sokaklardan yansıyordu, sanki her şeyin içinden geçiyor gibiydim. O an, tüm düşüncelerim birbirine karıştı. “Tabii” kelimesinin bu kadar derin bir anlamı olabilir miydi? Bu kadar çok tartışılan, yanlış yazılan ve neredeyse her yazım denememde beni yakalayan bu kelime, hiç de masum değildi. Sadece yazım hatasından ibaret bir şey değildi, bir kelimenin içinde kaybolan geçmişimin, kişisel tercihimin, ruh halimin izleri vardı.
İlk başta sadece yazım hatası gibi düşündüm. Ama sonra, bir anda, bu basit soru daha derin bir hale geldi. “Tabii olduğu nasıl yazılır?” sorusunun bana verdiği duyguyu, yazarken ne hissettiğimi açıklamakta zorlanıyorum. O kadar basit görünüyordu ki, ama benim için birden karmaşıklaştı. İçimde bir şeylerin kaybolduğunu hissettim. Kendime: “Gerçekten neyi doğru yazıyorum ki?” dedim. Bazen doğruyu bulmak, o kadar karmaşık olur ki, küçük bir yazım hatası bile senin hayatını sorgulatmaya başlar.
Küçük Bir Hikaye
Çocukken annem hep bana doğru yazım kurallarını öğretmeye çalışırdı. O zamanlar her şey çok netti. Bazen sadece çocukken değil, bir yetişkin olarak da bazen o kadar net olmayan bir dünyada yaşıyoruz ki… Tabii ki, her şeyin doğru olması gerektiğini öğrenmiştik, ama gerçek hayatta her şey “doğru” olmaz. Kendi günlüğümü yazarken, bazen tüm o kurallara sadık kalmaya çalışırdım, bazen ise yalnızca yazmanın rahatlatıcı gücüne kapılmak isterdim.
Yine de, “tabii” kelimesi o zamanlardan kalma bir hatırlatıcıydı. Tabii ki doğru yazılmalıydı, değil mi? Ama ne zaman yazmaya karar verdim, o anın doğru olup olmadığını bir türlü bilemedim. “Tabii ki” aslında neyi ifade ediyordu? Bu kelimeyi her kullandığımda, sanki hep bir parça kayboluyordum. Tabii kelimesi de, tıpkı o eski defter gibi, içinde kaybolan duyguları barındırıyordu. Herhangi bir “doğru” yazımın arkasında ne vardı? Bunu hep sorguladım.
Hayal Kırıklığı ve Heyecan
İşte o eski defterle başladığım yazı, beni zamanla hayal kırıklığından heyecana taşıdı. Bazen bir kelimeye takılıp kalmak, bazen bir şeyin ne kadar doğru olduğuna sürekli kafa yormak beni olgunlaştırdı. O an, tabii kelimesiyle boğuşurken, doğruyu bulmak o kadar da önemli değildi. Önemli olan, doğruyu bulmaya çalışırken ne hissettiğimi anlamaktı. Birçok yazım hatası, dil bilgisi yanlışları, bazen de sözcüklerin yanlış anlaşılması… Her birinin ardında bir duygu vardı. Her biri bana, ne kadar büyüdüğümü, hangi hataları yaptığımı ve hangi doğruyu bulmak için savaştığımı gösteriyordu.
Bazen çok basit bir kelime, düşündüğünüzden çok daha fazla şeyi ifade edebilir. Bir kelimeyi doğru yazmanın, ya da yanlış yazmanın, hiçbir zaman sadece “dilin kuralları”yla sınırlı olmadığını fark ettim. O yüzden “Tabii olduğu nasıl yazılır?” sorusu, birden sadece dil bilgisi sorusundan çok daha fazlası oldu. Benim için, yaşamı anlamanın, kayıpları ve bulguları kabul etmenin, büyümenin ve öğrenmenin bir sembolüydü.
Duygularımın Yazıya Dönüşü
Sonra, o yazım hatalarını düzelttikçe, içimde bir rahatlama hissettim. Çünkü bu basit bir yazım hatasından çok, duygularımın dışa vurumuydu. Bir kelimenin, doğru ya da yanlış yazılmasından çok, içimdeki anlamı yansıttığını fark ettim. Yazmak, sadece bir dil bilgisi uygulaması değil, duygularımı dışa vurmanın, içimi dökmenin bir yoluydı.
Bir gün, Kayseri’de yürürken, o eski defteri elime alıp dışarıda oturdum. O anda bir arkadaşım geldi. Sohbet etmeye başladık ve ona tabii kelimesinin yazımı üzerine düşündüklerimi anlattım. Tabii ki, o da bana “Kelime zaten çok basit, sen de çok düşünüyorsun!” dedi. Ama ben o kadar düşünmeye devam ettim ki, bu bana çok şey öğretti. Doğru yazım, sadece doğru yazım değildi, duygularımın yazıya yansımasıydı. Bu, bazen hayatta doğruların ne kadar karmaşıklaştığını gösteriyordu.
Tabii Olduğu Nasıl Yazılır?
Sonuç olarak, tabii olduğu doğru yazmak, yalnızca bir yazım hatasından ibaret değildir. Bu, kelimelerle ve duygularla kurduğumuz ilişkilerin bir yansımasıdır. İçimdeki karışıklık, zamanla bana şunu öğretti: Bir kelime ne kadar basit görünse de, arkasındaki anlamlar o kadar derin olabilir. Bir yazım hatasını düzeltirken, aslında yaşamın zorluklarına, kayıplarına, hayal kırıklıklarına ve umuduna dair bir şeyler de öğrenmiş oluyorum.
Kayseri’nin o dar sokaklarında yürürken, yazarken ve düşündükçe anladım ki, tabii olduğu nasıl yazılır sorusu, aslında kendi yaşamımın, içsel yolculuğumun bir parçasıydı. Şimdi, her yazımda kelimelere daha dikkatle bakıyorum. Çünkü her bir kelime, hayatın karmaşık ve derin anlamlarını taşıyor.